Θεοδωρος Ι.Μπαβέας Μερος Τριτο
.Εμείς εδώ που είμαστε απομεμακρυσμένοι και περικυκλωμένοι από θάλασσα, που πολλές φορές έχουμε φουρτούνες και δυνατούς αέρηδες πρέπει μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε τις ανάγκες σε αίμα στο Νοσοκομείο ,και αυτό γίνεται με την διάδοση εθελοντικής αιμοδοσίας στο νησί και πρέπει όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας να δίνουν αίμα .Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που οι προσπάθειες όλων των διοικήσεων του νοσοκομείου και της πολιτείας είχαν σαν αποτέλεσμα τον διορισμό ενός εξαίρετου επιστήμονα ιατρού αιματολόγου του κ. ΚΑΡΤΑΣΗ και την λειτουργία του σταθμού αιμοδοσίας στο νοσοκομείο ,έτσι η αγωνία μου και η προσπάθεια μου σαν υπεύθυνος γιατρός που ξεκίνησα μαζί με άλλους πριν 30 τώρα έφτασε στο τέλος αφού όπως έχω πληροφορηθεί εντός του ΙΟΥΛΙΟΥ θα αρχίσουν οι αιμοληψίες και η αυτοδυναμία μας σε αίμα στο Νοσοκομείο θα είναι πραγματικότητα για μας από εμάς κάτι πολύ σοβαρό και ουσιαστικό που όλοι πρέπει να καταλάβουμε. Οι εθελοντές αιμοδότες της Λήμνου που βοηθούν, με τον πρωτεργάτη Δ. ΤΖΙΡΤΗ , την κ. Διαμαντοπουλου την Παπαμαλη και όλες της ΕΡΥΘΡΟΣΤΑΥΡΙΤΙΣΕΣ εθελόντριες αδελφές αποτελούν ξεχωριστό ανεκτίμητο κεφάλαιο για την ΛΗΜΝΟ
ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ.
Τι είναι όμως Αιμοδοσία ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ είναι η λήψης , η συντήρηση η διακίνηση και η χορήγηση του αίματος Η χορήγηση αίματος είναι η Μετάγγιση αίματος στον άνθρωπο .Η μετάγγιση αίματος είναι η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση οργάνου .Η αιμοδοσία είναι ξεχωριστός τομέας της αιματολογίας και σαν ξεχωριστός κλάδος της ιατρικής έχει τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια και ,για να μπόρεση να ανταποκριθεί στους πολλαπλούς τομείς του έργου της , και αρα επιβάλλεται να υπάρχει σωστή οργάνωση.
Η αιμοδοσία σαν εξειδικευμένος τομέας πλαισιώνεται με ειδικό επιστημονικό , νοσηλευτικό και τεχνικό προσωπικό . Η αιμοδοσία έχει μια διεθνικότητα και κάθε χώρα έχει την δική της νομοθεσία. Στην ΕΛΛΑΔΑ στο υπουργείο ΥΓΕΙΑΣ και πρόνοιας από το 1951 με πρόταση του καθ. ΓΟΥΤΑ δημιουργείται η Εθνική υπηρεσία Αιμοδοσίας και καταρτίζεται Εθνικό πρόγραμμα αιμοδοσίας που είχε σαν συνέπεια το 1952 να ιδρυθούν τέσσερα περιφερειακά κέντρα αιμοδοσίας στα νοσ. Ιπποκράτειο ,Λαϊκό ,γεν. νοσ. Πειραιά και στο Αχεπα θεσ. και το 1958 γίνονται οι πρώτοι σταθμοί η τράπεζες αίματος στα νοσοκομεία της χώρας ,ενώ η εμπορευματοποίηση του αίματος είναι σε μεγάλη άνθηση για να καταργηθεί με νομοθετική ρύθμιση το 1979 .
Ιστορικά ο πρώτος που έκανε μετάγγιση την ΕΛΛΑΔΑ που έγινε στην πολυκλινική Αθηνών το 1916 και 1919 ήταν ο καθ. Σπ. Οικονόμου ο οποίος πήρε αίμα από τον βοηθό του Μιχ. Πατρικαλακη. Κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και τους βαλκανικούς πολέμους δεν έγιναν μεταγγίσεις. Αργότερα μέχρι το 1938 είχαν γίνει 1935 μεταγγίσεις .Επειδή δεν μπορούσαν να βρουν αιμοδότες οκαθ. Μακκας έκανε οργάνωση αιμοδοσίας στον ΕΕΣ και στις 30 νοε 1939 έγινε στο Λαϊκό νοσ , η πρώτη μετάγγιση αίματος που είχε συντηρηθεί.
Από τότε η αιμοδοσία ακολουθεί την αλματώδη εξέλιξη της Παγκόσμιας επιστημονικής έρευνας και το αίμα είναι αναντικαταστο για την ζωή και απαραίτητος παράγων για την εκτέλεση των μεγάλων χειρουργικών επεμβάσεων (ανοικτής καρδιάς μεταμοσχεύσεις τροχαία, μοναδικός παράγων ζωής για τα παιδία με ΜΑ) αιμορραγίες Αξίζει να κάνουμε πολύ γρήγορα μια μικρή περιληπτική ανάδρομη στην ιστορία της αιμοδοσίας και της σπουδαιότητας του αίματος.
ΟΙ πρωτόγονοι άνθρωποι χρησιμοποίησαν το αίμα για θεραπευτικούς αναγεννητικούς και μαγικούς σκοπούς, ακόμη η αξία του αναφέρεται στον ΟΜΗΡΟ . Ενώ από την παράδοση λέγεται ότι οΜ .Κωνσταντίνος που έπασχε από λέπρα θεραπεύθηκε όταν έκανε λουτρό αίματος. Σε εβραϊκά χειρόγραφα και σε Αιγυπτιακούς παπύρους φαίνεται ότι γνώριζαν για την μετάγγιση αίματος. Από πληροφορίες του Ηροφίλου, του Πλινίου και του Κέλσιου φαίνεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες και οι Λατίνοι ήταν γνωστές της Μ του αίματος. Οι δε Ρωμαίοι πίστευαν ότι το αίμα έχει τονωτικές και αναγεννητικές ιδιότητες και έτρεχαν να πιουν αίμα από τις πληγές των μονομάχων.